Wyszukiwanie

Szukaj...

Przekaż darowiznę

Stowarzyszenie utrzymuje się ze składek członkowskich i darowizn. Przekaż darowiznę na cele statutowe.

Odwiedź Szymonka i Dawidka

List do Rzecznika Praw Pacjenta dot.nowelizacji ustawy o chorobach zakaźnych

26.07.2012

Biuro Rzecznika Praw Pacjenta

al. Zjednoczenia 25

01-829 Warszawa

Szanowni Państwo,

Sejm i Senat przyjęły ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawę o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W toku prac parlamentarnych, pomimo wielu apeli środowisk naukowych i rodzicielskich oraz organizacji pozarządowych nie doszło do merytorycznej publicznej debaty na temat konsekwencji proponowanych zmian. W efekcie, niemal w ciszy komisji sejmowych, pod pretekstem „ujednoliceń i dopasowania” przyjęto ustawę, która fundamentalnie zmieni obraz szczepień w Polsce. 

Metoda prawna wybrana przez zwolenników ustawy (głównymi jej beneficjentami są korporacje medyczne – producenci szczepionek) budzi zasadnicze zastrzeżenia. Uniemożliwiła bowiem poznanie przez opinię publiczną nowych propozycji, które wprowadzają m.in. obligatoryjne szczepienia dorosłych Polaków. Tej i podobnej rangi zmiany wprowadzono niemalże po kryjomu, pod płaszczykiem nieistotnych nowelizacji. Istnieją również obawy konstytucjonalistów, że wprowadzane zmiany mogą naruszą konstytucje gwarancje wolności obywateli. 

Zwróciliśmy się z apelem do Prezydenta, aby umożliwiając publiczną debatę stworzył szansę na otwartą dyskusję zwolenników tak radykalnych zmian, oraz środowisk sceptycznych wobec tych rozwiązań – zanim minie termin jej podpisania (03.08.2012 r.). 

Stawką wprowadzenia tej ustawy nie jest, wbrew podawanym argumentom jej zwolenników, usprawnienie procedur państwa lub ujednolicenie przepisów, ale zdrowie milionów Polaków. Jak bowiem wiemy z nieodległej przeszłości, korporacje farmaceutyczne mają zdolność „przekonania” nawet rządów państw Unii Europejskiej o konieczności zakupu za setki milionów Euro ryzykownych szczepionek. 

Wierzymy też, że otwarta debata pozwoli Prezydentowi wyrobić sobie lepszą ocenę zasadności podpisania tej nowelizacji. Mamy bowiem przekonanie, że interes zdrowotny Polaków oraz poszanowanie konstytucyjnej gwarancji wolności uzasadniają odrzucenie tej nowelizacji lub skierowania jej do Trybunału Konstytucyjnego. 

W związku z zastrzeżeniami do ww. ustawy prosimy Państwa o szybką interwencję, ponieważ istnieje podejrzenie jej niezgodności z prawami pacjenta oraz wystąpienie z wnioskiem o jej zmianę  do odpowiednich organów. 

Prosimy również o informację w jakim zakresie w ww. sprawie możemy liczyć na Państwa pomoc w odniesieniu do kompetencji wymienionych na Państwa stronie internetowej:

Do zakresu działania Rzecznika należy:

  -   prowadzenie postępowań w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów;

  -   w sprawach cywilnych wykonywanie zadań określonych w art. 55;

  -   opracowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów aktów prawnych dotyczących ochrony praw pacjenta;

  -   występowanie do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę aktów prawnych w zakresie ochrony praw pacjenta;

  -   opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o ochronie praw pacjenta;

  -   współpraca z organami władzy publicznej w celu zapewnienia pacjentom przestrzegania ich praw, w szczególności z ministrem właściwym do spraw zdrowia;

  -   przedstawianie właściwym organom władzy publicznej, organizacjom i instytucjom oraz samorządom zawodów medycznych ocen i wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw pacjenta;

  -   współpraca z organizacjami pozarządowymi, społecznymi i zawodowymi, do których celów statutowych należy ochrona praw pacjenta;

  -   analiza skarg pacjentów w celu określenia zagrożeń i obszarów w systemie ochrony zdrowia wymagających naprawy;

  -   wykonywanie innych zadań określonych w przepisach prawa lub zleconych przez Prezesa Rady Ministrów. 

 Rzecznik może zwrócić się do Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka o podjęcie działań z zakresu ich kompetencji.

Prosimy o konkretną odpowiedź  w odniesieniu do każdego podpunktu. 

W załączeniu przesyłamy podsumowanie najważniejszych zastrzeżeń wobec nowelizacji.

Z wyrazami szacunku,

Prezes OSWoS "STOP NOP"

Agnieszka Wróblewicz

Załącznik nr 1 

Zwracamy uwagę na istotne i kontrowersyjne zmiany proponowane w ww. projekcie:  

1. Zmiana definicji choroby zakaźnej na potrzeby inspekcji sanitarnej, co budzi obawy rozszerzenia przymusu szczepień o kolejne szczepionki i daje możliwość ogłoszenia epidemii z błahych powodów, a co z tym się wiąże nałożenie przymusu szczepień na wszystkich obywateli (art. 2 ust. 2). Może to dotyczyć chorób spoza rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia i Rady Ministrów.

2. Określenie obowiązku szczepień ochronnych w art. 5 w sposób ogólny, przenosząc go na wszystkich obywateli, a nie tylko dzieci. Intencją tej zmiany jest połączenie przepisów dotyczących stanu epidemii z przepisami ogólnym (art. 5, po nowelizacji w rozdziale 1 „Przepisy Ogólne”,  z art. 46 znajdującego się w rozdziale 8 „Zasady postępowania w razie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii”).

3. Rezygnacja z refundacji kosztów zgłoszenia niepożądanych odczynów poszczepiennych przez lekarzy (uchylenie art. 21 ust. 9), co jeszcze bardziej pogorszy i tak wadliwy monitoring tych odczynów w naszym kraju. 

4. Próba zmonopolizowania i ograniczenia dostępu do informacji o zakażeniach, chorobach zakaźnych i niepożądanych odczynach poszczepiennych poprzez ograniczenie ich rejestracji do systemu Sentinel. Jednocześnie rezygnuje się z przechowywania w przychodniach i szpitalach dokumentacji dotyczącej zgłoszonych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych. To uniemożliwi dochodzenie roszczeń osobom poszkodowanym przez szczepienia, pozbawiając ich dostępu do indywidualnej dokumentacji zawierającej dowody niezbędne do przedstawienia w sądzie. Projektowany jest płatny dostęp do systemu Sentinel, wyłącznie dla niektórych instytucji i po wcześniejszym podpisaniu umowy. Nie przewiduje się dostępu organizacji reprezentujących interesy pacjentów ani dostępu osób indywidualnych do swoich danych. Jednak nawet płatny dostęp może być ograniczony, gdyż GIS przewiduje rozpatrzenie podania z możliwością odmowy, której przyczyny nie są w projekcie ustawy w żaden sposób określone (art. 29a).

5. Kontrowersyjny temat przymusu bezpośredniego wykonywanego przez pracowników medycznych pod nadzorem lekarza (art. 36 ust.2).

6. Zniesienie uprawnień Ministerstwa Zdrowia do określania standardów pracy inspekcji sanitarnej oraz wydawania rozporządzeń dotyczących formalnych procedur jej działania. Rezygnuje się również z brania pod uwagę praw Unii Europejskiej, Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych oraz zachowania słusznych interesów podmiotów kontrolowanych. 

7. Rozszerzenie uprawnień Inspekcji Sanitarnej o nadzór nad realizacją obowiązków przez obywateli. Nadzór ten ma dotyczyć obowiązków zawartych w art. 5 i obejmować również obowiązkowe poddawanie się szczepieniom (bez określenia jakim) oraz obowiązkowe profilaktyczne przyjmowanie leków (bez określenia o jakie leki chodzi). Obowiązki te mają dotyczyć wszystkich osób przebywających na terytorium RP, również osób zdrowych, nie wymagających pomocy lekarskiej. 

8. Brak regulacji odnośnie odszkodowań za powikłania poszczepienne występujące po szczepieniach, których obowiązek nakłada ustawa. Brak regulacji odnośnie odszkodowań za działania niepożądane leków profilaktycznie i obowiązkowo przyjmowanych przez zdrowe osoby.

Nadmieniamy, że większość krajów europejskich pozostawia wolny wybór obywatelom, a obowiązek, a nawet przymus dotyczy głównie krajów byłego bloku wschodniego i wynika z anachronicznych przepisów. Obecnie obowiązujące przepisy są niejasne i prowadzą do błędnych interpretacji, a wszelki przymus w tej kwestii stoi w jawnej sprzeczności z Konstytucją RP, prawem europejskim, Europejską Konwencją o Ochronie Praw i Godności Istoty Ludzkiej wobec Zastosowań Biologii i Medycyny i prawem pacjenta do świadomej odmowy albo zgody na zabieg medyczny, jak również Traktatem Lizbońskim (Art. 6) oraz Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (Rozdział I, Art. 3, pkt 2).

Załącznik nr 2 

Porównanie nowelizowanych zapisów ustawy: 

TAK dla szczepień. NIE dla obowiązku i przymusu szczepień. Zestawienie niepokojących zmian w ustawie o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (druk senacki nr 141, druki sejmowe nr 293 i 416).

Apel do prezydenta Bronisława Komorowskiego o debatę nad nowelizacją ustawy o chorobach zakaźnych

Szanowny Panie Prezydencie,

Sejm i Senat przyjęły ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W toku prac parlamentarnych, pomimo wielu apeli środowisk naukowych i rodzicielskich oraz organizacji pozarządowych nie doszło do merytorycznej publicznej debaty na temat konsekwencji proponowanych zmian. W efekcie, niemal w ciszy komisji sejmowych, pod pretekstem „ujednoliceń i dopasowania” przyjęto ustawę, która fundamentalnie zmieni obraz szczepień w Polsce.

Metoda prawna wybrana przez zwolenników ustawy (głównymi jej beneficjentami są korporacje medyczne – producenci szczepionek) budzi zasadnicze zastrzeżenia. Uniemożliwiła bowiem poznanie przez opinię publiczną nowych propozycji, które wprowadzają m.in. obligatoryjne szczepienia dorosłych Polaków. Tej i podobnej rangi zmiany wprowadzono niemalże po kryjomu, pod płaszczykiem nieistotnych nowelizacji. Istnieją również obawy konstytucjonalistów, że wprowadzane zmiany mogą naruszą konstytucje gwarancje wolności obywateli.

Zwracamy się do Pana Prezydenta, jako Głowy Państwa, który dawał już dowody swojej wrażliwości na rację środowisk społecznych, aby umożliwiając publiczną debatę pod Pana auspicjami stworzyć szansę na otwartą dyskusję zwolenników tak radykalnych zmian, oraz środowisk sceptycznych wobec tych rozwiązań – zanim minie termin jej podpisania.

Stawką wprowadzenia tej ustawy nie jest, wbrew podawanym argumentom jej zwolenników, usprawnienie procedur państwa lub ujednolicenie przepisów, ale zdrowie milionów Polaków. Jak bowiem wiemy z nieodległej przeszłości, korporacje farmaceutyczne mają zdolność "przekonania”nawet rządów państw Unii Europejskiej o konieczności zakupu za setki milionów Euro ryzykownych szczepionek.

Wierzymy też, że otwarta debata pozwoli Panu Prezydentowi wyrobić sobie lepszą ocenę zasadności podpisania tej nowelizacji. Mamy bowiem przekonanie, że interes zdrowotny Polaków oraz poszanowanie konstytucyjnej gwarancji wolności uzasadniają odrzucenia tej nowelizacji lub skierowania jej do Trybunału Konstytucyjnego.

W załączeniu przesyłamy krótkie podsumowanie najważniejszych zastrzeżeń wobec nowelizacji, które naszym zdaniem powinny zostać podniesione i wyjaśnione w otwartej debacie.

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"

Lista organizacji popierających wniosek (rosnąca, uaktualniana na www.stopnop.pl):

Franciszkański Ruch Ekologiczny, Charytatywny i Historyczny

Koalicja Polska Wolna od GMO 

Stowarzyszenie Polska Wolna od GMO

Stowarzyszenie „Grupa Lokalnych Inicjatyw Podlaskich”

Fundacja Dom Rain Mana

Krajowe Towarzystwo Autyzmu

Fundacja „Boryna”

Podlaskie Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom z Porażeniem Mózgowym „Jasny Cel”

Podlaski Ośrodek Naukowo-Badawczy

Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Oddział Miejski w Białymstoku

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl 

Fundacja Natura Bez Granic

Neurokultura - medium zaangażowane

Stowarzyszenie "Bliżej Siebie i Natury" 

Stowarzyszenie "Nadzwyczajne Dzieci"

Fundacja Pomocy Dzieciom, Młodzieży i Dorosłym Niepełnosprawnym „Być jak Inni”

Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”

Joanna Mendecka mamowanie.pl

Fundacja Reha-Vitae Zapobiegania Niepełnosprawności i Promocji Zdrowia przy 

Oddziale Rehabilitacji Szpitala w Ełku

niezależnatelewizja.pl

Jadwiga Łopata, laureatka Nagrody Goldmana (ekologiczny Nobel) oraz Sir Julian Rose, prezes ICPPC - International Coalition to Protect the Polish Countryside (Międzynarodowa Koalicja dla Ochrony Polskiej Wsi)

Ośrodek dla Dzieci z Zaburzeniami Rozwoju Alfa-Aridani

Fundacja dla osób z Autyzmem  "Za Szybą"

Stowarzyszenie ONJATY w Bukowcu

 

oraz

dr Bogusława Cofta - pediatra, Poznań

dr Piotr Komorowski - lek. internista, pulmonolog, Warszawa

dr Wiesława Stopińska - dr n. med. pediatra, Sierpc

dr Ewa Weis - lek. pediatra, Śrem

dr Roman Andrzej Śniady Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

dr.n.med. Dorota Sienkiewicz 

 

Załącznik nr 1

Zwracamy uwagę na istotne i kontrowersyjne zmiany proponowane w ww. projekcie:

1. Zmiana definicji choroby zakaźnej na potrzeby inspekcji sanitarnej, co budzi obawy rozszerzenia przymusu szczepień o kolejne szczepionki i daje możliwość ogłoszenia epidemii z błahych powodów, a co z tym się wiąże nałożenie przymusu szczepień na wszystkich obywateli (art. 2 ust. 2). Może to dotyczyć chorób spoza rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia i Rady Ministrów.

2. Określenie obowiązku szczepień ochronnych w art. 5 w sposób ogólny, przenosząc go na wszystkich obywateli, a nie tylko dzieci. Intencją tej zmiany jest połączenie przepisów dotyczących stanu epidemii z przepisami ogólnym (art. 5, po nowelizacji w rozdziale 1 „Przepisy Ogólne”, z art. 46 znajdującego się w rozdziale 8 „Zasady postępowania w razie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii”).

3. Rezygnacja z refundacji kosztów zgłoszenia niepożądanych odczynów poszczepiennych przez lekarzy (uchylenie art. 21 ust. 9), co jeszcze bardziej pogorszy i tak wadliwy monitoring tych odczynów w naszym kraju.

4. Próba zmonopolizowania i ograniczenia dostępu do informacji o zakażeniach, chorobach zakaźnych i niepożądanych odczynach poszczepiennych poprzez ograniczenie ich rejestracji do systemu Sentinel. Jednocześnie rezygnuje się z przechowywania w przychodniach i szpitalach dokumentacji dotyczącej zgłoszonych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych. To uniemożliwi dochodzenie roszczeń osobom poszkodowanym przez szczepienia, pozbawiając ich dostępu do indywidualnej dokumentacji zawierającej dowody niezbędne do przedstawienia w sądzie. Projektowany jest płatny dostęp do systemu Sentinel, wyłącznie dla niektórych instytucji i po wcześniejszym podpisaniu umowy. Nie przewiduje się dostępu organizacji reprezentujących interesy pacjentów ani dostępu osób indywidualnych do swoich danych. Jednak nawet płatny dostęp może być ograniczony, gdyż GIS przewiduje rozpatrzenie podania z możliwością odmowy, której przyczyny nie są w projekcie ustawy w żaden sposób określone (art. 29a).

5. Kontrowersyjny temat przymusu bezpośredniego wykonywanego przez pracowników medycznych pod nadzorem lekarza (art. 36 ust.2).

6. Zniesienie uprawnień Ministerstwa Zdrowia do określania standardów pracy inspekcji sanitarnej oraz wydawania rozporządzeń dotyczących formalnych procedur jej działania. Rezygnuje się również z brania pod uwagę praw Unii Europejskiej, Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych oraz zachowania słusznych interesów podmiotów kontrolowanych.

7. Rozszerzenie uprawnień Inspekcji Sanitarnej o nadzór nad realizacją obowiązków przez obywateli. Nadzór ten ma dotyczyć obowiązków zawartych w art. 5 i obejmować również obowiązkowe poddawanie się szczepieniom (bez określenia jakim) oraz obowiązkowe profilaktyczne przyjmowanie leków (bez określenia o jakie leki chodzi). Obowiązki te mają dotyczyć wszystkich osób przebywających na terytorium RP, również osób zdrowych, nie wymagających pomocy lekarskiej.

8. Brak regulacji odnośnie odszkodowań za powikłania poszczepienne występujące po szczepieniach,których obowiązek nakłada ustawa. Brak regulacji odnośnie odszkodowań za działania niepożądane leków profilaktycznie i obowiązkowo przyjmowanych przez zdrowe osoby.

W związku z powyższym prosimy o możliwość udziału w debacie, która umożliwi przedstawienie argumentów przemawiających za odrzuceniem projektu ww. ustawy lub zaskarżeniem jej do Trybunału Konstytucyjnego. Da ona możliwość przedstawienia opinii lekarzy, naukowców i prawników dotyczących kwestii regulowanych przez ustawę, w tym przymusu szczepień. 

Nadmieniamy, że większość krajów europejskich pozostawia wolny wybór obywatelom, a obowiązek, a nawet przymus dotyczy głównie krajów byłego bloku wschodniego i wynika z anachronicznych przepisów. Obecnie obowiązujące przepisy są niejasne i prowadzą do błędnych interpretacji, a wszelki przymus w tej kwestii stoi w jawnej sprzeczności z Konstytucją RP, prawem europejskim, Europejską Konwencją o Ochronie Prawi Godności Istoty Ludzkiej wobec Zastosowań Biologii i Medycyny i prawem pacjenta do świadomej odmowy albo zgody na zabieg medyczny, jak również Traktatem Lizbońskim (Art. 6) oraz Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (Rozdział I, Art. 3, pkt 2).

 

Załącznik nr 2

Porównanie nowelizowanych zapisów ustawy:

TAK dla szczepień. NIE dla obowiązku i przymusu szczepień. Zestawienie niepokojących zmian w ustawie o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (druk senacki nr 141, druki sejmowe nr 293 i 416). 

 

Zapraszamy do udziału w proteście przeciwko "szczepionkowej" cenzurze

Piątek 20.01.2012 godz.15:30- włączamy się w światową OBYWATELSKĄ AKCJĘ W SPRAWIE NIE CENZUROWANIA INFORMACJI O SZCZEPIONKACH I WOLNOŚCI WYBORU SZCZEPIEŃ

 

20 stycznia 2012, Poznań, ul. Półwiejska, pod pomnikiem Starego Marycha.

 

 


Protest urządzamy w solidarności z rodzicami zmarłej Stacy. Prosimy chętnych o pomoc w organizacji i nagłośnieniu akcji. 

Raphaël Sirjacobs oraz Béatrice Dupont- rodzice zmarłej Stacy apelują do całego świata o przyłączenie się w piątek, 20 stycznia 2012 do ich protestu w Brukseli. Cały czas przyłączają się kolejne grupy osób z całego świata. Oto treść ich apelu (link do wydarzenia na Facebooku)


Organizujemy światowy marsz ku czci Stacy, Novy i innych ofiar szczepień na całym świecie. Apelujemy do wszystkich obywateli wszystkich krajów, aby wyszli na ulice miast, miasteczek i wsi: to musi się zmienić teraz! Pamiętajcie, aby zaprosić miejscowych dziennikarzy, media, ofiary i ich rodziców gotowych, do opowiedzenia swojej historii.

Zróbcie plakaty, banery, tablice z hasłem: NIECENZUROWANA INFORMACJA O SZCZEPIONKACH, WOLNOŚĆ WYBORU! Będziemy szczęśliwi, jeśli wykorzystacie poniższe zdjęcie belgijskich bliźniaczek Stacy i Lesly.

Międzynarodowe wiadomości ujawniły ostatnio, że 14 dzieci zostało zabitych w czasie prób klinicznych pewnych szczepionek w Argentynie, 10zmarło w Indiach, a wiele innych na całym świecie.

Co gorsze: według relacji Washington Post z 4 stycznia 2012 roku 14 ofiar śmiertelnych z Argentyny znajdowało się w grupie kontrolnej, a jeśli to prawda, dowodzi to, że bezpieczne próby kliniczne ze szczepionkami są oszustwem, a w tzw. ?grupach kontrolnych? zamiast ?placebo? stosuje się toksyczne szczepionki. Ocena bezpieczeństwa szczepionek jest zatem tendencyjna a nasze dzieci są niczym więcej niż świnki morskie!

Prosimy dołącz do nas 20 stycznia w czasie demonstracji na całym świecie!

Organizatorzy w Belgii: Raphaël Sirjacobs & Béatrice Dupont, rodzice Stacy i Lesly
Telefony komórkowe: 032/492983902    0032/498610088    0032/71438177″

Historia Stacy z Belgii
Stacy Sirjacobs zmarła w październiku 2011 r. w wieku 2 miesięcy, tydzień po zaszczepieniu pierwszą złożoną szczepionką. Jej rodzice desperacko walczą o uzyskanie wyników z autopsji. Zgodnie z prawem obowiązującym w Belgii każda nagła śmierć dziecka poniżej 18-go miesiąca życia wymaga przeprowadzenia sekcji zwłok w celu zbadania przyczyny śmierci, chyba że jedno z rodziców sprzeciwia się. Rodzice nie sprzeciwili się autopsji. Od października 2011 domagają się jej wyników bezskutecznie!

Nic dziwnego, że dziś rodzice Stacy apelują o nie cenzurowanie informacji o szczepionkach. Dla nich marsz 20 stycznia będzie miał wymiar osobistej tragedii, jaka być może nie wydarzyłaby się, gdyby informacje o zagrożeniach szczepień były przekazywane rzetelnie nie tylko rodzicom, ale i lekarzom.

W Polsce również zdarzają się równie szokujące i smutne historie związane ze szczepieniami. 

Historia Kubusia z Polski
Jako noworodek został standardowo zaszczepiony szczepionką przeciwko gruźlicy w szpitalu, wkrótce pod pachą pojawiły się powiększone węzły chłonne, które zostały nacięte, żeby oczyścić je z ropy. Rok później Kubuś trafił do Centrum Zdrowia Dziecka gdzie leżał nieprzytomny. Okazało się, że jest chory na poszczepienną gruźlicę mózgu, , jednak szpital i lekarze nie potwierdzili na piśmie tej diagnozy na piśmie. Kubuś zmarł w maju zeszłego roku.
 Mimo wielokrotnych próśb i pism, rodzice do dzisiaj nie otrzymali wyników sekcji zwłok, chociaż minęło już 8 miesięcy od śmierci chłopczyka!!! Lokalny Sanepid odmówił rodzicom prawa do uzyskania informacji czy lekarz zgodnie z obowiązkiem zgłosił niepożądany odczyn poszczepienny!

Nr tel. do organizatora: 660 857 062

Strona protestu na Facebooku.  

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU! 
PEŁNA I NIECENZUROWANA INFORMACJA O SZCZEPIONKACH, WOLNOŚĆ WYBORU!

PIKIETA - PEŁNA INFORMACJA I WOLNOŚĆ WYBORU SZCZEPIEŃ

21 kwietnia 2012 godz. 12:00, POZNAŃ, ul. Półwiejska, pod pomnikiem Starego Marycha.

Obywatelska akcja w sprawie nie cenzurowania informacji o szczepionkach i wolności wyboru szczepień

Wyjdźmy na ulice świata, domagając się wolności i prawdy dotyczącej ryzyka szczepień. 

Nieprzypadkowo pikieta odbędzie się 21 kwietnia, w pierwszy dzień Europejskiego Tygodnia Szczepień organizowanego pod patronatem WHO. Chcemy zaprotestować przeciwko bezkrytycznemu przedstawianiu szczepień, bez wspominania o cenie, jaką przychodzi nieraz zapłacić za wybór tej formy uodpornienia. Protestujemy przeciwko przymuszaniu zdrowych obywateli do zabiegów medycznych oraz prowadzeniu kampanii dezinformacji odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa szczepień. 

Protest urządzamy w solidarności z rodzicami zmarłej Stacy Sirjacobs, Kubusia Skalika i z wszystkimi osobami, których dotknęły powikłania poszczepienne. Podobne protesty odbędą się w Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i we Włoszech,. 

Apelujemy do rządzących i parlamentarzystów: zmieńcie niesprawiedliwe prawo! Każdego dnia w wielu miastach Polski sanepidy usiłują pobrać od rodziców kolejne grzywny w celu przymuszenia do zaszczepienia dzieci. Domagamy się także uznania problemu niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP), działań mających na celu ich odpowiednie ewidencjonowanie i badanie, oraz pomocy osobom, które ucierpiały przez szczepienia. 

W sytuacji gdy państwo gwarantuje producentom logistyczny raj, dystrybuując niektóre szczepionki, a wszystkim przyznając specjalny status jedynego produktu leczniczego dostępnego na receptę, który można reklamować, producenci przedkładają działania marketingowe nad badania dotyczące bezpieczeństwa produktu. Przymus szczepień sprzyja korumpowaniu urzędników, łamaniu sumień lekarzy bojących się utraty licencji i ogłupianiu rodziców, a atmosfera przymusu paraliżuje wszelką rzeczową dyskusję o szczepieniach. Dołącz do naszego protestu i pomóż zmienić tę sytuację, 

Historia Stacy z Belgii 

Stacy Sirjacobs zmarła w październiku 2011 r. w wieku 2 miesięcy, tydzień po zaszczepieniu trzema szczepionkami. Jej rodzice walczą o uzyskanie wyników autopsji. Od października 2011 r. domagają się ich bezskutecznie! Nic dziwnego, że dziś rodzice Stacy apelują o niecenzurowanie informacji o szczepionkach. Dla nich protest 21 kwietnia 2012 r. będzie miał wymiar osobistej tragedii, jaka być może nie wydarzyłaby się, gdyby informacje o zagrożeniach związanych ze szczepieniami były przekazywane rzetelnie zarówno lekarzom, jak i rodzicom. 

Historia Kubusia z Polski 

Kubuś Skalik jako noworodek został standardowo zaszczepiony szczepionką przeciwko gruźlicy w szpitalu w pierwszej dobie życia, wkrótce pod pachą pojawiły się powiększone węzły chłonne, które zostały zdiagnozowane w dokumentacji medycznej jako niepożądany odczyn poszczepienny i nacięte, żeby oczyścić je z ropy. Rok później Kubuś trafił do Centrum Zdrowia Dziecka, gdzie leżał nieprzytomny. Okazało się, że jest chory na poszczepienną gruźlicę mózgu, jednak żaden lekarz nie odważył się już potwierdzić tej diagnozy na piśmie. Kubuś zmarł w maju zeszłego roku. Lokalny Sanepid pisemnie odmówił rodzicom informacji, czy lekarz zgodnie z ustawowym obowiązkiem zgłosił NOP!

Szczepienie noworodków to rosyjska ruletka: nikt nie bada, czy nowo narodzone dziecko nie ma wrodzonych schorzeń mogących znacznie zwiększyć ryzyko ciężkich powikłań poszczepiennych. 

DOŁĄCZ DO WYDARZENIA NA FACEBOOKU. 

PRZECZYTAJ APEL DO PARLAMENTARZYSTÓW. 

PODPISZ PETYCJĘ DO MINISTRA ZDROWIA.

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU!  STOP PRZYMUSOWI I DEZINFORMACJI!

 

Apel do parlamentarzystów o ujednolicenie prawa dotyczącego obowiązku szczepień

Szanowni Państwo,

Zwracamy się do Was w związku z planowaną nowelizacją dwóch ustaw: Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz Ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dn. 14 marca 1985 r.

Wnioskujemy o zmianę nazewnictwa szczepień z „obowiązkowych” na „refundowane” w ramach Programu Szczepień Ochronnych w treści ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Obecnie obowiązujące przepisy są niejasne i prowadzą do błędnych interpretacji, a wszelki przymus w tej kwestii stoi w jawnej sprzeczności z prawem europejskim, Europejską Konwencją o Ochronie Praw i Godności Istoty Ludzkiej wobec Zastosowań Biologii i Medycyny i prawem pacjenta do świadomej odmowy albo zgody na zabieg medyczny, jak również Traktatem Lizbońskim (Art 6) oraz Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (Rozdział I, Art 3, pkt 2).

Aktualizacja przepisów i ich dostosowanie do standardów europejskich, poprzez potwierdzenie zniesienie anachronicznego przymusu pozwoli na swobodną dyskusję nad optymalnymi zaleceniami dotyczącymi szczepień.     

W 2008 r., nowelizując ustawę epidemiologiczną, sejm VI kadencji usunął z tego aktu prawnego przepis o karaniu osób niekorzystających ze szczepień proponowanych przez państwo. W ten sposób dostosował powyższą ustawę do europejskich standardów ochrony praw i zdrowia obywateli. Nie zawiera go również projekt ustawy, który ma w najbliższym czasie trafić pod obrady Sejmu. Jednak zarówno w obowiązującej ustawie z 2008 r., jak i w tegorocznym projekcie nowelizacji pozostaje stare nazewnictwo określające szczepienia w ramach Programu Szczepień Ochronnych jako „obowiązkowe”. Na tę niekonsekwencję wielokrotnie zwracano uwagę publicznie, por. wypowiedź rzecznika prasowego Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Jana Bondara, tłumaczącego, że nakazywanie szczepień jest już anachronizmem prawnym i należy rozważyć zastąpienie słowa „obowiązkowe” słowem „rekomendowane”, tym bardziej że karania za brak szczepień nie praktykują inne kraje UE(1). Dr Paweł Grzesiowski wyjaśniał: „W obecnym stanie prawnym obowiązkowość oznacza bezpłatność, a nie przymus. Więc jeżeli ktoś z jakichś powodów chce odstąpić od tego szczepienia, to oczywiście takie prawo ma. Natomiast szczepienie ma charakter obowiązkowy w tym sensie, że jest przez ustawę przewidziane, jest refundowane […]”(2).     

Zmiana treści ustawy nie pociągnęła również za sobą odpowiednich zmian powiązanych przepisów, tworzonych dziesiątki lat temu w odmiennym systemie społecznym, co utrudnia jednoznaczną interpretację aktualnej sytuacji prawnej.

Wynikłe z tego zamieszanie widoczne jest w chaotycznych działaniach powiatowych sanepidów. W wielu z nich szanuje się decyzje obywateli dotyczące ich zdrowia, lecz w niektórych urzędnicy, pomimo braku delegacji w tym zakresie, poczuwają się do obowiązku przymuszania pacjentów przychodni do poddawania siebie lub członków rodziny długiej serii szczepień. Ignorują przy tym fakt, że to pacjent/rodzic, a nie urzędnik, poniesie całą odpowiedzialność za ewentualne skutki danej procedury dla zdrowia swojego lub dziecka (a rodziny poszkodowane przez NOP samotnie borykają się z tragiczną sytuacją zdrowotną, prawną i finansową). Urzędnicy ci chwytają się przy tym wszelkich, także zdyskredytowanych metod, jak zastraszanie, wnoszenie spraw do sądów rodzinnych (sprawy są umarzane bądź wygrywane przez rodziców), wydawanie decyzji administracyjnych (bezprawne, kilkanaście przegranych spraw w sądach administracyjnych tylko w ciągu ostatniego roku) czy wydawanie postanowień (bez odpowiedniej delegacji, sprawy w toku). Dochodzi przy tym do złamania wielu przepisów, w tym marnowania środków publicznych, jak to bezsprzecznie miało miejsce w przypadku sanepidów wielokrotnie wydających decyzje administracyjne w takich samych sprawach i wielokrotnie ponoszących koszty sądowe przegranych spraw oraz koszty związane ze zwracaniem bezprawnie pobranych grzywien. 

Działania takie pozostają w sprzeczności z oświadczeniami Głównego Inspektora Sanitarnego, Przemysława Bilińskiego: „stosowanie środków egzekucji administracyjnej nie jest najlepszą drogą promocji szczepień”(3). Wnoszą niepokój w życie polskich rodzin i podważają zaufanie obywateli do instytucji Państwa Polskiego.

Przymuszanie do szczepień jest niewątpliwie łamaniem podstawowych praw człowieka oraz prawa pacjenta do wyrażenia zgody na zabieg medyczny, jakim w sposób oczywisty jest szczepienie, procedura zawsze obarczona ryzykiem utraty zdrowia. Powikłania poszczepienne nie są zjawiskiem rzadkim, co uchodziło uwagi pacjentów w czasach, gdy szczepień było mniej i zanim wprowadzono system monitorowania niepożądanych odczynów poszczepiennych. Zrobiono to dopiero w roku 1995, a niedawno świętowano 200 lat szczepień w Polsce! System ten pozostaje zresztą wysoce niewydajny – w każdym tygodniu zgłaszają się do nas osoby, w tym rodzice dzieci, u których wystąpiły odczyny poszczepienne. Są to zarówno skutki uboczne występujące krótko po podaniu szczepionki (tzw. niepożądane odczyny poszczepienne), jak i opóźnione reakcje; przemijające objawy oraz poważne problemy zdrowotne, których pojawienie się literatura naukowa wiąże z podaniem szczepionek(4). Zgłaszane są nam również przypadki zgonów po szczepieniu. Co skandaliczne, niemal wszystkie przypadki NOP, o których informują poszkodowani, nie są odnotowywane przez odpowiednie sanepidy w rejestrze zgłoszeń NOP. Obowiązek zgłaszania niepożądanych odczynów poszczepiennych(5) w naszym kraju jest nagminnie łamany. Co więcej, podczas gdy część rodziców nie ma w ogóle świadomości istnienia rejestru NOP, część z nich aktywnie starała się o odnotowanie odczynu w dokumentacji medycznej dziecka oraz na formularzu zgłoszenia NOP, ale spotykała się z oporem lekarzy oraz z odmową potwierdzenia zgłoszenia NOP danego pacjenta udzielaną przez urzędników sanepidu. Prostym dowodem na to, że obecny system się nie sprawdza, może być porównanie polskich statystyk dotyczących NOP ze statystykami w innych krajach. Jeśli wierzyć statystykom, mamy w Polsce do czynienia z wyjątkową zarejestrowanych powikłań jest mniej – prawie wcale – przy deklarowanej blisko stuprocentowej wyszczepialności. Eksperci są zaniepokojeni niską zgłaszalnością niepożądanych odczynów poszczepiennych. „Mamy zaszczepionych około 1800 dziewcząt przeciwko HPV, a zgłoszono jedynie dwa NOP-y. To nie jest poważne” – ocenił prof. Leszek Szenborn z Akademii Medycznej we Wrocławiu(6).      

Reprezentujemy obywateli, którzy analizują indywidualne korzyści i ryzyko szczepień i podejmują świadome decyzje w sprawie szczepienia siebie czy swoich dzieci. Działania instytucji stosujących przymus wobec osób powodowanych głęboką troską o dobro swoich rodzin odbieramy jako karanie za światopogląd, a bezduszne i częstokroć bezprawne podejście urzędników za naganne. To właśnie rodzice dzieci, które ucierpiały w wyniku szczepień przymuszani są grzywnami do ich ponownego zaszczepienia. Jednocześnie są oni świadkami łamania przepisów przez lekarzy i niezgłaszania niepożądanych odczynów poszczepiennych, w tym bardzo poważnych, do powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych. Z rażącym naruszeniem prawa, lekarze ci nie są w żaden sposób pociągani do odpowiedzialności przez kierowników sekcji szczepień.

 Pod naszą petycją do Ministra Zdrowia, dostępną na stronie http://petycje.pl/7000 , poruszającą m.in. problem przymuszania do szczepień, podpisało się już ponad 4500 osób: tych, które ucierpiały wskutek szczepień, obywateli przeciwnych przymusowi poddawania zdrowych osób zabiegom medycznym, jak również lekarzy wzburzonych siłą ostracyzmu stosowanego wobec nich za mniej niż entuzjastyczne podejście do wybranych preparatów szczepionkowych. Pacjenci i lekarze protestują przeciwko cenzurowaniu wolnej dyskusji na temat wad i zalet szczepień. Obie strony skarżą się na blokowanie pełnych informacji o produktach i procedurach związanych ze szczepieniami ochronnymi.    

Oczywisty jest wpływ marketingu na wizerunek szczepień propagowany w mediach. Stosunek Polaków do szczepień zmienił się po aferach związanych z ogłoszeniem epidemii świńskiej grypy. Spośród wielu przykładów groźnych zjawisk towarzyszących temu zdarzeniu przytoczmy najświeższy: 118 osób w Szwecji zapadło na narkolepsję wskutek szczepienia przeciwko świńskiej grypie. Największym wrogiem szczepień są wadliwe produkty. Zwalnianie producentów z odpowiedzialności za produkt i tworzenie dla szczepionek pewnego rynku zbytu to praktyki ewidentnie godzące w prawa i w bezpieczeństwo konsumentów.     

Warto przy tym zaznaczyć, że w krajach europejskich, w których szczepienia są refundowane, lecz nie obowiązkowe, wyszczepialność utrzymuje się od lat na bardzo wysokim poziomie, co obala mit konieczności stosowania przymusu wobec obywateli w tej kwestii. W istocie, przymus dotyczy wyłącznie byłych krajów bloku wschodniego. W tych krajach forsuje się również znacznie większą liczbę dawek szczepionek przy jednoczesnej znacznie niższej jakości refundowanych preparatów.      

Podsumowując, uważamy że, przymus szczepienia jest anachronizmem prawnym niedopuszczalnym wobec obywateli demokratycznego państwa. Pacjenci, lekarze, eksperci, GIS i prawnicy zgadzają się co do problematyczności zdezaktualizowanych przepisów. Błędne interpretowanie wadliwego prawa odnosi skutek odwrotny do zamierzonego, alienując karanych rodziców i wzburzając opinię publiczną. Przymus stoi w jawnej sprzeczności z prawem europejskim, Europejską Konwencją o Ochronie Praw i Godności Istoty Ludzkiej wobec Zastosowań Biologii i Medycyny i prawem pacjenta do świadomej odmowy albo zgody na zabieg medyczny; atmosfera przymusu prowadzi również do patologii życia społecznego w omawianym zakresie, prowadząc do sytuacji, w której niemożliwy jest konstruktywny dialog na temat budowania odporności i udoskonalania metod w tej dziedzinie.      

Ponadto zwracamy uwagę na inne istotne i kontrowersyjne zmiany proponowane w projekcie: 

1. Zmiana definicji choroby zakaźnej z „choroby, które zostały wywołane przez biologiczne czynniki chorobotwórcze, które ze względu na charakter i sposób szerzenia się stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego” na „choroba, która została wywołana przez biologiczny czynnik chorobotwórczy” co nie odpowiada medycznej definicji choroby zakaźnej i w sposób oczywisty może prowadzić do nadużyć, w stosunku tak do dzieci jak i dorosłych obywateli.

2. Zmiany w sposobie finansowania szczepień – konieczne jest zobowiązanie instytucji odpowiedzialnych za szczepienie w Polsce do podawania do publicznej wiadomości wszystkich danych dotyczących finansowania szczepień na wszystkich szczeblach administracyjnych.

3. Próba zmonopolizowania i ograniczenia dostępu do informacji o zakażeniach, chorobach zakaźnych i niepożądanych odczynach poszczepiennych przez ograniczenie ich rejestracji wyłącznie do systemu sentinel oraz projektowany płatny dostęp do tego systemu, wyłącznie dla niektórych instytucji i po wcześniejszym podpisaniu umowy. Jednak nawet płatny dostęp może być ograniczony gdyż GIS przewiduje rozpatrzenie podania z możliwością odmowy, której przyczyny nie są w projekcie ustawy w żaden sposób określone. 

W związku z powyższym apelujemy do Państwa o ustanowienie jasnych przepisów prawnych uznających prawo wszystkich obywateli do decydowania o tym, czy, kiedy i jakim szczepieniom się poddawać. Wnioskujemy o zmianę nazewnictwa szczepień z „obowiązkowych” na „refundowane” w ramach Programu Szczepień Ochronnych w treści ustawy, która niebawem trafi pod Państwa obrady (zob. Załącznik nr 1).

  

Członkowie i sympatycy Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Wiedzy o Szczepieniach „STOP NOP”

http://stopnop.pl/

 

Załącznik nr 1 

Proponujemy następujące zmiany:

I.

W obecnie obowiązującej Ustawie:

Rozdział 2. Badania sanitarno-epidemiologiczne 

Art. 5. [Obowiązki osób przebywających na terytorium RP] 

1. Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do:

[…]

2) poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym w ramach Narodowego Programu Szczepień Ochronnych;

Proponujemy usunąć punkt 2 z tego rozdziału. 

Lub zmienić na:

2) poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym zarządzanym w czasie epidemii.

 

II.

Obecnie Rozdział 4 brzmi:

Rozdział 4. Szczepienia ochronne 

Art. 17. [Obowiązkowe szczepienia ochronne; Program Szczepień Ochronnych]

1. Osoby, określone na podstawie ust. 10 pkt 2, są obowiązane do poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym dalej "obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi".

Proponujemy zmianę na:

Rozdział 4. Szczepienia ochronne

Art. 17. [ Program Szczepień Ochronnych]

1. Osoby, określone na podstawie ust. 10 pkt 2, mają prawo do poddawania się refundowanym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym dalej „szczepieniami ochronnymi”.

 

III.

W odniesieniu do projektu nowelizacji Ustawy przedstawionego przez GIS:

 3) w art. 5:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do:

1) poddawania się:

 …a) szczepieniom ochronnym,

Proponujemy zrezygnować z podpunktu a) 

a) szczepieniom ochronnym zarządzanym w czasie stanu epidemii

 

IV.

Treść art. 17 zmienić na:

Rozdział 4. Szczepienia ochronne

Art. 17. [ Program Szczepień Ochronnych]

1. Osoby, określone na podstawie ust. 10 pkt 2, mają prawo do poddawania się refundowanym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym dalej „szczepieniami ochronnymi”.

 

V.

W omawianym projekcie nowelizacji proponujemy zrezygnować ze słowa „obowiązkowe” w odniesieniu do wszystkich zapisów dotyczących ludzi zdrowych, poza stanem epidemii i zagrożenia. Zmiany te dostosowują ustawę do Konstytucji RP oraz do przepisów (krajowych i międzynarodowych) chroniących zdrowych obywateli przed przymusowym przyjmowaniem procedur medycznych.

Jako że przymus szczepień dotyczy de facto sytuacji epidemii, brak podstaw do wyznaczania przez GIS kalendarza obowiązkowych szczepień. Brak publicznej informacji o tym, kto i na jakiej podstawie jest uprawniony do zalecania konkretnych szczepień oraz na jakiej podstawie konkretne preparaty dopuszczone są do obrotu w Polsce, ani dlaczego do obrotu przez państwowe instytucje dopuszczane są szczepionki danego producenta. Rozszerzanie kalendarza szczepień to również dodatkowy podatek, a ten ustalany być powinien jedynie przez Sejm w drodze ustawy.

 Co gorsza, zobowiązane do tego instytucje państwowe, jak Państwowy Zakład Higieny, nie informują o skażeniach szczepionek dopuszczonych do obrotu w Polsce, najświeższy przykład to skażenie szczepionki Gardasil materiałem genetycznym wirusa HPV (badano próbki z różnych krajów, w tym z Polski).

 Zwracamy również uwagę na fakt, że ani obowiązująca ustawa z 2008 r., ani projekt nowelizacji przedstawiony przez GIS, nie wskazują, kto ma pokryć koszty odszkodowań, leczenia, rehabilitacji, rent i opieki w przypadku wystąpienia bardzo poważnych niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) lub powikłań. Ta kwestia koniecznie wymaga uregulowania prawnego i wskazania zobowiązanego. Kto jest odpowiedzialny za NOP w obecnej sytuacji, w której Państwo nakłada na zdrowych obywateli obowiązek przyjęcia szczepionek, rezygnując jednak z kar za jego niewypełnienie, a IS egzekwuje go stosując przymuszenie? Ustawa powinna zawierać wyraźny zapis o odpowiedzialności za niepożądane odczyny poszczepienne, np. określić wysokość odszkodowania za poważny uszczerbek na zdrowiu w postaci godziwej comiesięcznej renty wypłacanej przez producentów danych preparatów oraz przez komisję, która dopuściła ten preparat do obrotu.

 (Leczenie poważnych powikłań poszczepiennych trwa często wiele lat a najpoważniejszych przez całe życie. Wymaga codziennej, kosztownej rehabilitacji, często stosowania drogiego, specjalistycznego sprzętu medycznego. Te zabiegi w większości nie są refundowane lub są refundowane w nieznacznym stopniu. Nie istnieje również żaden kompleksowy program pomocy osobom poszkodowanym po przyjęciu szczepionki. Koszty ponoszą rodziny, które zobligowane ustawą poddały dzieci obowiązkowym szczepieniom. Często opieka nad poszkodowanym wymusza rezygnację z pracy zawodowej przy jednoczesnym narażeniu na ponoszenie bardzo wysokich kosztów leczenia i rehabilitacji. Ta sytuacja wymaga pilnych rozwiązań systemowych. Zniesienie obowiązku szczepień oraz powszechny dostęp do informacji o możliwych skutkach ubocznych tej procedury medycznej może w przyszłości zmienić ten obraz.)

 

________________________________________________________________________

1. Gortyńska, Sylwia. „Nie należy karać finansowo za odmowę szczepienia”. Rzeczpospolita, 15.07.2011.

2. Radio TOK FM, 27.03.2011

3. Oświadczenie adresowane do uczestników Konferencji podsumowującej III Ogólnopolski Dzień Szczepień. Źródło: strona Państwowej Inspekcji Sanitarnej, http://www.pis.gov.pl/?news=293, data dostępu: 18.12.2011 r.

4. Szczegółowy wykaz NOP, od gorączki powyżej 39 stopni po zapalenie mózgu, określa Załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania: Rodzaje i kryteria rozpoznawania kryteria rozpoznawania niepożądanych odczynów poszczepiennych na potrzeby nadzoru epidemiologicznego.

5. 㤠5.

1. Lekarz lub felczer, który rozpoznaje niepożądany odczyn poszczepienny lub podejrzewa jego wystąpienie, wypełnia części I-IV formularza zgłoszenia i przekazuje zgłoszenie państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu właściwemu dla miejsca powzięcia podejrzenia wystąpienia odczynu poszczepiennego.” – Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania.

6. „Polska wakcynologia w kryzysie”. Gazeta Lekarska, 30.05.2011 r.