Wyszukiwanie

Szukaj...

Przekaż darowiznę

Stowarzyszenie utrzymuje się ze składek członkowskich i darowizn. Przekaż darowiznę na cele statutowe.

Odwiedź Szymonka i Dawidka

NIE MILCZ - Napisz skargę w sprawie powikłań poszczepiennych u twojego dziecka

Prokuratura Rejonowa Warszawa - śródmieście Północ 7 marca 2014 r. w odpowiedzi na przesłaną skargę o następującej treści http://petycje.pl/9970 zawiadomiła Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach STOP NOP o wszczęciu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków , w toku czynności związanych z nadzorem nad funkcjonowaniem systemu identyfikacji, kontroli i leczenia niepożądanych odczynów poszczepiennych w Polsce, czym działano na szkodę interesu publicznego., tj. czyn o Art. 231 par. 1 KK.
 
Jeśli Twoje dziecko miało powikłania po szczepieniu, które zostały zignorowane przez lekarzy nie milcz, tylko doprowadź do zmian dla dobra twojego i wszystkich dzieci. PRZERWIJMY MILCZENIE!
 
1. Podpisz trzy petycje 
 
2. Wyślij skargę o powikłaniach poszczepiennych do: 
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
 
Oraz do wiadomości senatorów: 
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
 
Do wiadomości STOP NOP: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
 
PRZYKŁADOWA TREŚĆ SKARGI:
 
(imię, nazwisko i adres nadawcy) .....................................
 
Ministerstwo Zdrowia, 
ul. Miodowa 15 
00-952 Warszawa 
 
Prokuratura Generalna
ul. Rakowiecka 26/30
02-528 Warszawa
 
Najwyższa Izba Kontroli
Skr. poczt. P-14
00-950 Warszawa
 
Główny Inspektorat Sanitarny
ul. Targowa 65
03-729 Warszawa
 
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny 
ul. Chocimska 24
00-791 Warszawa
 
Iwona Paradowska-Stankiewicz
Konsultant krajowy w dziedzinie epidemiologii
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny
ul. Chocimska 24
00-791 Warszawa
 
Skarga dotycząca ignorowania powikłań poszczepiennych i niedziałającego systemu NOP
 
Do: 
Ministra Zdrowia, Prokuratora Generalnego, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli i innych instytucji i osób odpowiedzialnych za system szczepień w Polsce 
 
Do wiadomości senatorów: Grzegorza Wojciechowskiego, Roberta Mamątowa, Jana Marii Jackowskiego, Krzysztofa Słonia, Wojciecha Skurkiewicza, Bogdana Pęka, Marka Martynowskiego, Andrzeja Pająka, Henryka Górskiego i Beaty Gosiewskiej.
 
Szanowni Państwo, 
 
W nawiązaniu do Oświadczenia złożonego przez senatorów na 30. posiedzeniu Senatu w dniu 4 kwietnia 2013 r. skierowanego do Ministra Zdrowia, Prokuratora Generalnego oraz Prezesa Najwyższej Izby Kontroli dostępne na stronie http://www.senat.gov.pl/gfx/senat/userfiles/_public/k8/dokumenty/stenogram/oswiadczenia/wojciechowski/3002.pdf , jako rodzice dziecka poszkodowanego przez szczepienia, chcemy poinformować opinię publiczną oraz instytucje państwowe o skali problemu nieprawidłowego funkcjonowania systemu identyfikacji, kontroli i leczenia niepożądanych odczynów poszczepiennych (w skrócie NOP) w Polsce. 
 
Opis problemów zdrowotnych jakie wystąpiły u mojego dziecka po podaniu mu szczepionki:
…………………………………………………............................................................................................................................................
 
(podać nazwę szczepionki, datę podania tej szczepionki dziecku, rodzaj problemów zdrowotnych oraz przybliżony czas wystąpienia objawów w odniesieniu do dnia zaszczepienia – ile godzin/dni od szczepienia) 
 
Prosimy o informacje, jakie kroki prawne powinniśmy podjąć żeby problemy dziecka zostały zarejestrowane jako tzw. niepożądany odczyn poszczepienny i działania niepożądane szczepionki, aby osoba odpowiedzialna za nieprawidłową diagnozę i leczenie naszego dziecka poniosła konsekwencje prawne, oraz w jaki sposób ubiegać się skutecznie o odszkodowanie od osób i instytucji odpowiedzialnych za problemy zdrowotne, które wystąpiły u mojego dziecka w wyniku szczepienia. Oczekujemy również przekazania drogą urzędową skargi pozostałym instytucjom odpowiedzialnym za system szczepień w Polsce, oraz skutecznych działań, które pomogą wyjaśnić poruszone przez nas kwestie. 
 
Jednocześnie informuję, że personel medyczny nigdy nie udzielił mi przed ani po szczepieniu dziecka, żadnych informacji dotyczących ryzyka szczepień i możliwości wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych innych niż opuchlizna czy gorączka, czym złamano nasze prawa konstytucyjne i prawa pacjenta ponieważ nie wyraziliśmy świadomej zgody na zabieg.
 
W związku z powyższym żądamy również wraz z osobami, które podpisały petycję na stronie http://petycje.pl/9970
 
1. Opracowania nowego systemu identyfikacji, kontroli i leczenia niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP), włącznie z opracowaniem procedur gwarantujących opiekunom prawnym i dorosłym pacjentom pełny udział w tym procesie.
2. Utworzenia specjalnego funduszu odszkodowań dla osób dotkniętych trwałym uszczerbkiem zdrowia lub utratą bliskich wskutek wystąpienia NOP i powikłań poszczepiennych.
3. Utworzenia listy biegłych ekspertów – niezależnych od koncernów farmaceutycznych, w tym producentów szczepionek – na potrzeby wydawania opinii niezbędnych w toku spraw sądowych dotyczących powikłań poszczepiennych (z obowiązkiem złożenia oświadczenia o konflikcie interesów). 
 
Popieram również postulat zniesienia przymusu szczepień wzorem kilkunastu europejskich państw. 
 
Proszę o nie ujawnianie moich danych osobowych innym osobom, które biorą udział w pisaniu skarg. 
 
Proszę o dołączenie mojego pisma do akt sprawy o sygnaturze 4 Ds 458/14 prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową Warszawa - Śródmieście Północ. 
 
Z poważaniem
…………………………………………………
***********************************************
Koniecznie zgłoś też działanie niepożądane szczepionki do urzędu żeby chronić dzieci! http://dn.urpl.gov.pl/dn-zgloszenia-dzialan-niepozadanych
 
UWAGA!!!
Zadbaj też o zabezpieczenie dokumentacji medycznej, która może zostać sfałszowana lub nawet zaginąć. Bezzwłocznie zrób zdjęcia dokumentów, a następnie poproś pisemnie o kopie dokumentów we wszystkich placówkach w których było leczone dziecko. Tutaj wzór wniosku: https://www.facebook.com/notes/ogólnopolskie-stowarzyszenie-wiedzy-o-szczepieniach-stop-nop/wniosek-o-wydanie-dokumentacji-medycznej/626772037350228
 
Warto też złożyć skargę dotyczącą braku wywiązania się przez lekarza z obowiązku zgłoszenia NOP w sanepidzie w swoim miejscu zamieszkania: https://www.facebook.com/events/175624659245429/

Wniosek STOP NOP do Rzecznika Praw Obywatelskich

15.10.2012 r.

 

Wniosek o skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego

Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

W nawiązaniu do Wniosku o ujednolicenie prawa dotyczącego obowiązku szczepień ochronnych, skierowanego do Rzecznika Praw Obywatelskich dnia 02.01.2012 r., oraz w związku z wejściem w życie nowelizacjiUstawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz Ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dn. 14 marca 1985 r., zwracamy się z prośbą o pilną interwencję oraz o natychmiastowe skierowanie ww. ustaw do Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z kompetencjami i uprawnieniami RPO w zakresie straży nad standardami ochrony wolności i praw w ustawodawstwie i jego wykonawstwie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Porządek prawny i polityka Ministerstwa Zdrowia w zakresie zapobiegania chorobom zakaźnym i szczepień ochronnych od wielu lat w rażący sposób narusza standardy wolności i praw wynikających z Konstytucji RP, w tym przede wszystkim podstawowego, przyrodzonego, nienaruszalnego i niezbywalnego prawa do godności istoty ludzkiej.

Mimo wielokrotnych interwencji (również indywidualnych obywatelskich), Minister Zdrowia nie pochylił się nad problemami, które przedstawiliśmy w naszej petycji dotyczącej poszanowania wolności i praw rodziców rezygnujących ze szczepienia swoich dzieci oraz w sprawie skuteczniejszej ochrony szczepionych dzieci przed niepożądanymi odczynami poszczepiennymi (dostępnej na stronie http://www.petycje.pl/7000 – ok. 8000 podpisów). Również parlamentarzyści, pomimo wielu apeli społecznych, nie podjęli działań w kierunku wprowadzenia zmian do ww. nowelizacji ustawy.

Obywatele wyrazili swój protest wobec wprowadzanych zmian i zaniechania wprowadzenia uregulowań prawnych, które zniosłyby przymus szczepień i wprowadziły rozwiązania dot. odszkodowań za powikłania poszczepienne składając podpisy pod drugą petycją: „Stop przymusowi szczepień (na stronie http://www.petycjeonline.pl/petycja/stop-przymusowi-szczepien/912 – ok 10 000 podpisów).

Już przed nowelizacją, zgodność ww. ustawy z Konstytucją RP była w oczywisty sposób mocno dyskusyjna. Wskazują na to m.in. uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych, w których sugeruje się rozważenie przepisów ustawy przez Trybunał Konstytucyjny (II OSK 32/11 - Wyrok NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/6F08246C2E ). Ostatnia nowelizacja nie tylko nie usunęła wad w tym zakresie, ale też rażąco pogłębiła problem niezgodności z Konstytucją, z innymi ustawami oraz z prawami i konwencjami międzynarodowymi. Pomimo to, obywatele dotychczas nie doczekali się żadnej interwencji RPO – jedynej instytucji państwowej stojącej na straży ochrony praw i wolności łamanych od lat zapisami ww. ustaw.

W przypadku dalszego braku działań RPO w kierunku ochrony godności istoty ludzkiej w kontekście zapisów przedmiotowych ustaw, w rażący sposób naruszających tę godność, obywatelom pozostaną pozwy zbiorowe przeciwko państwu Polskiemu oraz wyjście z tą sprawą przed Trybunał Europejski.

Poniżej przedstawiamy zarzuty konstytucyjne do obowiązującej obecnie Ustawy o chorobach zakaźnych:

Art. 2 Konstytucji RP

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Zmiana definicji choroby zakaźnej otwiera drogę do dowolnego zaliczania stanów chorobowych do chorób zakaźnych, co daje możliwość poddania poszczególnych osób lub całych grup obywateli różnego rodzaju zabiegom i ograniczeniom praw przewidzianym w ustawie.

Dotychczasowe brzmienie definicji choroby zakaźnej zobowiązywało zarówno lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, jak i organy  inspekcji sanitarnej do szczególnego zbadania i oceny każdego przypadku pod kątem zagrożenia dla zdrowia publicznego. Teraz ten obowiązek został zniesiony.

Funkcją zasad poprawnej legislacji jest zapewnienie prawidłowości prawa regulującego stosunki między władzami publicznymi i obywatelami. Na czoło wysuwa się zagwarantowanie pewności i bezpieczeństwa prawnego obywatelom, dlatego też z tych zasad wynika zakaz stanowienia przepisów, które pozostawiają organom państwowym zbyt dużą swobodę oraz umożliwiają dowolność rozstrzygnięć. Z zasad poprawnej legislacji wywodzi się zasada określoności prawa. Obywatele mają prawo oczekiwać jego czytelności i przejrzystości. Niejasność przepisów jest wyrazem niedostatecznej troski ustawodawcy o podmiotowe traktowanie adresatów prawa, co odbiera im poczucie bezpieczeństwa prawnego i skutkuje utratą zaufania do państwa. Z zasady określoności prawa wynika również, że każdy przepis aktu prawnego, zwłaszcza dotyczący wolności i praw jednostki, przewidujący lub skutkujący możliwość stosowania wobec niej sankcji, nakazów lub ograniczeń, powinien być sformułowany w sposób poprawny, jasny i precyzyjny, zapewniający przewidywalność skutków jego stosowania. Zmiana ww. definicji w obecnej formie prowadzi do chaosu i stwarza możliwość dowolnego interpretowania tego przepisu.

Art. 30.

Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.

Art. 31.

3. Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

Istotą wolności i praw jest PRZYRODZONA I NIEZBYWALNA GODNOŚĆ CZŁOWIEKA. Godność ta jest odbierana naszym dzieciom, a po nowelizacji również zdrowym dorosłym, poprzez świadome i przymusowe poddawanie ich ryzyku utraty zdrowia i życia w wyniku szczepień. Z Konstytucji RP zostały wywiedzione prawa pacjenta, w tym nakaz uzyskania świadomej zgody na wykonanie każdej interwencji medycznej. Gdyby było inaczej, równie dobrze można by uzasadniać dobrem publicznym i ochroną zdrowia np. przymusowe pobieranie od zdrowych obywateli jednego z parzystych organów do przeszczepów lub obowiązek poddawania się różnego rodzaju eksperymentom medycznym. Chroni nas przed tym jednak właśnie Konstytucja RP. Szczepienie jest procedurą medyczną, obarczoną jasno określonym ryzykiem (o czym świadczy lista skutków ubocznych z ulotek preparatów szczepionkowych oraz Załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania) powinno podlegać takim samym ograniczeniom prawnym jak inne procedury medyczne.

Art. 38.

Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia.

Oznacza to, że Państwo nie ma prawa podejmować żadnych przymusowych działań medycznych stanowiących zagrożenie dla życia obywatela, w tym dziecka, ponieważ każdy z nas ma niezbywalne prawo do ochrony życia. W Polsce obowiązuje zakaz orzekania kary śmierci za jakiekolwiek, nawet najcięższe przestępstwa kryminalne, tymczasem każdego roku pewna, statystycznie określona liczba dzieci jest przez Państwo świadomie skazywana na trwałe okaleczenia lub śmierć w wyniku przymusowych szczepień dla „dobra publicznego”. Dla konkretnej osoby szczepienie może być wyrokiem śmierci ,a za tę śmierć, skutek przemocy Państwa wobec obywatela, odpowiedzialne jest Państwo.

Art. 39.

Nikt nie może być poddany eksperymentom naukowym, w tym medycznym, bez dobrowolnie wyrażonej zgody.

Szczepienia nie mogą być stosowane przymusowo, ponieważ wiążą się z ryzykiem dla zdrowia i życia oraz dlatego, że nie przeszły testów klinicznych do zastosowania takiego jak w Polsce, to jest w pierwszych dniach życia dziecka. Tymczasem w naszym kraju dzieci dzieciom wstrzykuje się dwie obowiązkowe szczepionki już w pierwszej dobie życia.                 Przymusowe szczepienia wg polskiego systemu należy potraktować jako gigantycznych rozmiarów, niekończący się i bezprawny eksperyment medyczny, ponieważ szczepionki formalnie nie mogły być testowane na tej grupie wiekowej. Tym samym zarówno rodzaj, jak i skala możliwych powikłań wymienionych w ulotkach informacyjnych producentów szczepionek nie mogą być odnoszona do tej grupy wiekowej.

Art. 48.

2. Ograniczenie lub pozbawienie praw rodzicielskich może nastąpić tylko w przypadkach określonych w ustawie i tylko na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu.

Tymczasem prawa rodzicielskie są bezprawnie i nagminnie ograniczane, na podstawie określonego w Ustawie obowiązku, poprzez stosowanie grzywny celem przymuszenia do wykonania obowiązku niepieniężnego, bez wyroku sądowego.

Art. 68.

3. Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.

Przymusowe poddawanie noworodków, niemowląt i dzieci ryzyku okaleczenia fizycznego, umysłowego, utraty zdrowia lub życia nie można uznać za „szczególną opiekę”.

4. Władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych i zapobiegania negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska.

Biorąc pod uwagę bezdyskusyjność występowania działań niepożądanych przy stosowaniu leków i szczepień, zobowiązanie w ustawie wszystkich zdrowych osób do ich przyjmowania (bez wyraźnego określenia, jakich leków i jakich szczepień ten ogólny obowiązek dotyczy) nie mieści się w żaden sposób w zobowiązaniu władz publicznych do zwalczania chorób epidemicznych. Ponadto, stanowi profilaktykę przymusową i skutkującą możliwym pogorszeniem stanu zdrowia (zdrowych) osób poddanych takiemu przymusowi.

Ustawa nie przewiduje żadnych odszkodowań za szkody wywołane stosowaniem obowiązkowych leków profilaktycznych i obowiązkowych szczepień ochronnych. Przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia  informują, że przewiduje się dochodzenie odszkodowania  wyłącznie poprzez złożenie pozwów cywilnych przez poszkodowane osoby przeciwko producentom ww. preparatów. przykład tymczasem w wielu państwach funkcjonują rozwiązania prawne, w których ustawodawca przewidział odszkodowania dla osób, które straciły zdrowie lub życie na skutek podania szczepionki. (np. w Rosji w latach 90. zniesiono obowiązek szczepień, a wprowadzono odpowiedzialność państwa za powikłania poszczepienne).

Przymusowe poddawanie obywateli narzuconej odgórnie i nie pozbawionej ryzyka metodzie zwalczania chorób  zakaźnych nie ma podstaw w obowiązkach nałożonych na władze przez Konstytucję RP, a w szczególności nie ma umocowania w Konstytucji fakt szczególnej troski władz o zapobieganie wszelkim chorobom wywoływanym przez biologiczne czynniki chorobotwórcze.

W związku z niekonstytucyjną polityką Ministerstwa Zdrowia w zakresie zapobiegania chorobom zakaźnym i szczepień ochronnych, zwracamy się z prośbą o pilną interwencję Rzecznika Praw Obywatelskich jako strażnika konstytucyjnych praw i wolności obywateli Rzeczypospolitej Polskiej.                                                                                

 

Załącznik:

Załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania

Rodzaje i kryteria rozpoznawania kryteria rozpoznawania niepożądanych odczynów poszczepiennych na potrzeby nadzoru epidemiologicznego

Materiał ze spotkania dot.szczepień w Białymstoku

 

27.10.2012 r. w Białymstoku z inicjatywy Stowarzyszenia Solidarni 2010 odbyło się spotkanie pt." Przymus szczepień a prawo obywateli do decydowania o swoim zdrowiu". 

W spotkaniu wzięli udział:

dr n. med. Dorota Sienkiewicz - specjalista pediatrii i rehabilitacji 

dr inż. Jerzy Sienkiewicz - Podlaski Ośrodek Naukowo-Badawczy

Przemysław Cuske - Wiceprezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Wiedzy o Szczepieniach STOP NOP

Justyna Socha - Sekretarz Zarządu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Wiedzy o Szczepieniach STOP NOP

Maciej Lisowski - Dyrektor Fundacji LEX NOSTRA 

Natalia Maksimowicz - Matka która ponosi prane konsekwencje swoich wyborów dot. szczepienia. 

Bardzo dziękujemy za zorganizowanie spotkania i zaproszenie Katarzynie Niewińskiej i Jackowi Porosa oraz białostockiemu oddziałowi Stowarzyszenia Solidarni 2010, z którym łączy nas pragnienie żeby prawda, sprawiedliwość i poszanowanie godności człowieka były obecne w życiu publicznym w Polsce.

Tutaj można obejrzeć materiał zarejestrowany podczas spotkania. 

 

 

 

Apel do Marszałek Sejmu o skierowanie ustawy o chorobach zakaźnych do Trybunału Konstytucyjnego

30.07.2012

Marszałek Sejmu

Ewa Kopacz

ul. Wiejska 4/6/8

00-902 Warszawa

Szanowna Pani Marszałek,

26.07.2012 r. Prezydent podpisał ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W związku z tym zwracamy się do Pani z apelem o skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego.

W toku prac parlamentarnych, pomimo wielu apeli środowisk naukowych i rodzicielskich oraz organizacji pozarządowych nie doszło do merytorycznej publicznej debaty na temat konsekwencji proponowanych zmian. W efekcie, niemal w ciszy komisji sejmowych, pod pretekstem "ujednoliceń i dopasowania" przyjęto ustawę, która fundamentalnie zmieni obraz opieki zdrowotnej w Polsce – przez pominięcie w pracy GIS standardów ustalanych dotąd przez Ministra Zdrowia (mimo ustawowego nadzoru Ministra Zdrowia nad pracą GIS) oraz przez rezygnację Inspekcji Sanitarnej z brania pod uwagę prawa Unii Europejskiej i Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych. 

Niekorzystne dla obywateli i nieuzasadnione może być również zrezygnowanie przez Inspekcję Sanitarną z brania pod uwagę słusznych interesów podmiotów kontrolowanych (nowelizacja ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w rozdz. 2 art. 8a ust.2 polegająca na uchyleniu punktu 1 i zmianie brzmienia części wspólnej).

Już w kwietniu 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim uzasadnieniu do wyroku (II OSK 32/11) wnosił o:

„2) rozważenie złożenia do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego w przedmiocie zgodności art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 17 ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz § 1 i 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu obowiązkowych szczepień ochronnych oraz zasad przeprowadzania i dokumentacji szczepień z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP”

Naszym zdaniem obecna nowelizacja Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi nie poprawiła zgodności tej ustawy z Konstytucją RP, a wręcz tę niezgodność pogłębiła. Przepisy dotyczące obowiązków osób przebywających na terytorium RP (art. 5) zostały przeniesione do rozdziału pierwszego „Przepisy ogólne”, przy czym znacznie poszerzono zakres tych obowiązków. 

Szczepienia ochronne, których obowiązek był dotąd ograniczony do Narodowego Programu Szczepień, nie mają po nowelizacji wskazania żadnych ograniczeń i są określone po prostu jako „szczepienia ochronne”. Dodano nowy obowiązek poddawania się profilaktycznemu poekspozycyjnemu stosowaniu leków.

Obowiązki te wynikają teraz z Przepisów Ogólnych i nigdzie w art.5 nie jest zaznaczone, że dotyczą osób chorych lub podejrzanych o chorobę zakaźną. Już samo przebywanie na terytorium RP nakłada na wszystkie osoby te obowiązki. Samo przebywanie na terytorium RP zobowiązuje również do poddawania się: zabiegom sanitarnym, badaniom sanitarno epidemiologicznym, w tym również postępowaniu mającemu na celu pobranie i dostarczenie materiału do tych badań, nadzorowi epidemiologicznemu, kwarantannie, leczeniu, hospitalizacji i izolacji.

W art. 5 dodano punkt 4, który nakłada również na wszystkie osoby przebywające na terytorium RP obowiązek udzielania wszelkich informacji długiej liście różnych inspekcji, w tym również ośrodkom referencyjnym, które jeszcze nie istnieją i których status i zakres pracy jest nieznany.

W tym samym punkcie (art.5) inspekcja sanitarna daje sobie prawo do sprawowania nadzoru nad realizacją przez obywateli obowiązków zawartych w art. 5. To nowość. Dotąd nadzór sanepidu nad osobami zdrowymi (w tym nadzór nad szczepieniami) miał charakter ogólny, a nie osobisty.

W nowelizacji zmieniono również definicję choroby zakaźnej, usuwając z niej warunek, że musi to być choroba , która ze względu na charakter i sposób szerzenia się stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego. Po nowelizacji nadzorowi sanepidu będzie podlegała „choroba, która została wywołana przez biologiczny czynnik chorobotwórczy”. Inspektorzy sanitarni tłumaczą tę zmianę powrotem do pierwotnych zapisów lub, według uznania, uzgodnieniem ich z definicją medyczną choroby zakaźnej. Nie ma to uzasadnienia w ustawie, w której definicja powinna odpowiadać potrzebom nadzoru epidemiologicznego w sytuacjach zagrożenia, i taki charakter miał dotychczasowy zapis z 2008 r. Rozszerzenie definicji choroby zakaźnej na potrzeby tej ustawy jest nieuzasadnione i niebezpieczne w świetle pozostałych przepisów tej ustawy powołujących się na tę definicję. Wykaz chorób zakaźnych znajduje się w załączniku do ustawy, jednak są tam wymienione również takie choroby jak grypa, paragrypa, chlamydia czy biegunka. Choroby te mogą teraz być pretekstem do podjęcia dochodzenia epidemiologicznego wobec osób przebywających na terytorium RP oraz egzekwowania od nich realizacji obowiązków ogólnych z art. 5. (szczepienie, profilaktyczne przyjmowanie leków, izolacja, hospitalizacja, kwarantanna, zabiegi sanitarne, nadzór epidemiologiczny, pobieranie materiału biologicznego) nawet, jeśli nie stanowią w danym momencie zagrożenia dla zdrowia publicznego.

Cały czas mówimy tu o zastosowaniu przepisów ogólnych, a nie o szczególnych przepisach dotyczących postępowania w czasie stanu epidemii i zagrożenia (które znajdują się dotąd w rozdziale 8 ustawy i po nowelizacji pozostają bez zmian w zakresie obowiązków obywateli).

Po raz kolejny podnosimy też nasze wątpliwości dotyczące przymusowego stosowania procedur medycznych u osób zdrowych. Podczas leczenia, chory pacjent w każdym momencie może wyrazić świadomą zgodę na leczenie lub z takiego leczenia zrezygnować. Ta ustawa, przez nałożenie obowiązku szczepień na zdrowe osoby (a teraz również profilaktyczne stosowania leków), pozbawia obywateli możliwości odmowy przyjęcia procedury medycznej. Sama ustawa nie przewiduje kar, jednak na podstawie przepisów o egzekucji obowiązków niepieniężnych, Sanepid nakłada grzywny celem przymuszenia do wykonania obowiązku (bez wyroku sądowego, kilkadziesiąt takich spraw tylko w 1 połowie tego roku). Jest to przymuszanie zdrowej osoby do poddania się procedurze medycznej wbrew jej woli. Poza stanem epidemii, takie przymuszanie zdrowych osób do procedur medycznych jest niezgodne z wieloma przepisami krajowymi (np. Art. 16 Ustawy o Prawach Pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta) i międzynarodowymi.

Stosowanie profilaktyki zdrowotnej u osób zdrowych nie może wiązać się z poważnym ryzykiem utraty zdrowia i życia, tym bardziej, jeśli ta profilaktyka ma charakter obowiązkowy i jest stosowana pod groźbą przymusu administracyjnego.

Jednocześnie, Państwo nakładając obowiązek szczepień na zdrowe osoby nie przewiduje odszkodowań za możliwe szkody powstałe w wyniku wykonania tego obowiązku. Tak skandalicznego ustawodawstwa próżno szukać tak w państwach zachodnich (od Niemiec po USA) czy wschodnich (Rosja, która zniosła obowiązek szczepień w latach 90., w tej samej ustawie tworząc system odszkodowań dla ofiar szczepień). GIS odsyła poszkodowanych do sądów cywilnych, aby tam, ponosząc ogromne koszty, stawały naprzeciw prawników firm farmaceutycznych i dochodziły swoich praw. Takie pozostawienie poszkodowanych bez gwarancji pomocy w uzyskaniu odszkodowań od producentów szczepionek podważa zaufanie obywateli do instytucji państwowych oraz do samych szczepień ochronnych. Po nowelizacji problem ten może się jeszcze pogłębić, gdyż znosi ona finansowanie zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz dotychczasowy obowiązek przechowywania raportów o takich zgłoszeniach przez lekarzy i felczerów. Pozostaną jedynie dane statystyczne przechowywane i publikowane przez Sanepid, które jednak nie mogą być pomocne osobom poszkodowanym w uzyskaniu odszkodowań. W ten sposób uniemożliwia się im dostęp do ich indywidualnych danych zgłoszonych jako niepożądany odczyn poszczepienny.

Metoda prawna wybrana przez zwolenników ustawy (jej głównymi beneficjentami są korporacje medyczne - producenci szczepionek) budzi zasadnicze zastrzeżenia. Uniemożliwiła bowiem poznanie przez opinię publiczną nowych propozycji, takich jak obligatoryjne szczepienia dorosłych Polaków. Tej i podobnej rangi zmiany wprowadzono niemalże po kryjomu, pod płaszczykiem nieistotnych nowelizacji. Konstytucjonaliści obawiają się również, że wprowadzane zmiany naruszają konstytucyjne gwarancje wolności obywateli.

Zwracamy się do Pani Marszałek, osoby, która dała już dowody swojej czujności na zagrożenia płynące nacisków korporacji farmaceutycznych, aby skierowała ww. ustawę do Trybunału Konstytucyjnego. Stawką wprowadzenia tej ustawy nie jest, wbrew podawanym argumentom jej zwolenników, usprawnienie procedur państwa lub ujednolicenie przepisów, ale zdrowie milionów Polaków. Jak bowiem wiemy z nieodległej przeszłości, korporacje farmaceutyczne mają zdolność „przekonania” nawet rządów państw Unii Europejskiej o konieczności zakupu za setki milionów Euro ryzykownych szczepionek (nie wspominając o nieuregulowanej kwestii odpowiedzialności za ich skutki uboczne).

Mamy przekonanie, że interes zdrowotny Polaków oraz poszanowanie konstytucyjnej gwarancji wolności uzasadniają skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego.

W załączeniu przesyłamy podsumowanie najważniejszych zastrzeżeń wobec nowelizacji.

 

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"

 

Załącznik nr 1

Zwracamy uwagę na istotne i kontrowersyjne zmiany proponowane w ww. projekcie:

1. Zmiana definicji choroby zakaźnej na potrzeby inspekcji sanitarnej, co budzi obawy rozszerzenia przymusu szczepień o kolejne szczepionki i daje możliwość ogłoszenia epidemii z błahych powodów, a co z tym się wiąże nałożenie przymusu szczepień na wszystkich obywateli (art. 2 ust. 2). Może to dotyczyć chorób spoza rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia i Rady Ministrów.

2. Określenie obowiązku szczepień ochronnych w art. 5 w sposób ogólny, przenosząc go na wszystkich obywateli, a nie tylko dzieci. Intencją tej zmiany jest połączenie przepisów dotyczących stanu epidemii z przepisami ogólnym (art. 5, po nowelizacji w rozdziale 1 „Przepisy Ogólne”, z art. 46 znajdującego się w rozdziale 8 „Zasady postępowania w razie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii”).

3. Rezygnacja z refundacji kosztów zgłoszenia niepożądanych odczynów poszczepiennych przez lekarzy (uchylenie art. 21 ust. 9), co jeszcze bardziej pogorszy i tak wadliwy monitoring tych odczynów w naszym kraju.

4. Próba zmonopolizowania i ograniczenia dostępu do informacji o zakażeniach, chorobach zakaźnych i niepożądanych odczynach poszczepiennych poprzez ograniczenie ich rejestracji do systemu Sentinel. Jednocześnie rezygnuje się z przechowywania w przychodniach i szpitalach dokumentacji dotyczącej zgłoszonych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych. To uniemożliwi dochodzenie roszczeń osobom poszkodowanym przez szczepienia, pozbawiając ich dostępu do indywidualnej dokumentacji zawierającej dowody niezbędne do przedstawienia w sądzie. Projektowany jest płatny dostęp do systemu Sentinel, wyłącznie dla niektórych instytucji i po wcześniejszym podpisaniu umowy. Nie przewiduje się dostępu organizacji reprezentujących interesy pacjentów ani dostępu osób indywidualnych do swoich danych. Jednak nawet płatny dostęp może być ograniczony, gdyż GIS przewiduje rozpatrzenie podania z możliwością odmowy, której przyczyny nie są w projekcie ustawy w żaden sposób określone (art. 29a).

5. Kontrowersyjny temat przymusu bezpośredniego wykonywanego przez pracowników medycznych pod nadzorem lekarza (art. 36 ust.2).

6. Zniesienie uprawnień Ministerstwa Zdrowia do określania standardów pracy inspekcji sanitarnej oraz wydawania rozporządzeń dotyczących formalnych procedur jej działania. Rezygnuje się również z brania pod uwagę praw Unii Europejskiej, Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych oraz zachowania słusznych interesów podmiotów kontrolowanych.

7. Rozszerzenie uprawnień Inspekcji Sanitarnej o nadzór nad realizacją obowiązków przez obywateli. Nadzór ten ma dotyczyć obowiązków zawartych w art. 5 i obejmować również obowiązkowe poddawanie się szczepieniom (bez określenia jakim) oraz obowiązkowe profilaktyczne przyjmowanie leków (bez określenia o jakie leki chodzi). Obowiązki te mają dotyczyć wszystkich osób przebywających na terytorium RP, również osób zdrowych, nie wymagających pomocy lekarskiej.

8. Brak regulacji odnośnie odszkodowań za powikłania poszczepienne występujące po szczepieniach, których obowiązek nakłada ustawa. Brak regulacji odnośnie odszkodowań za działania niepożądane leków profilaktycznie i obowiązkowo przyjmowanych przez zdrowe osoby.

Nadmieniamy, że większość krajów europejskich pozostawia wolny wybór obywatelom, a obowiązek, a nawet przymus dotyczy głównie krajów byłego bloku wschodniego i wynika z anachronicznych przepisów. Obecnie obowiązujące przepisy są niejasne i prowadzą do błędnych interpretacji, a wszelki przymus w tej kwestii stoi w jawnej sprzeczności z Konstytucją RP, prawem europejskim, Europejską Konwencją o Ochronie Praw i Godności Istoty Ludzkiej wobec Zastosowań Biologii i Medycyny i prawem pacjenta do świadomej odmowy albo zgody na zabieg medyczny, jak również Traktatem Lizbońskim (Art. 6) oraz Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (Rozdział I, Art. 3, pkt 2).

Załącznik nr 2

Porównanie nowelizowanych zapisów ustawy:

TAK dla szczepień. NIE dla obowiązku i przymusu szczepień. Zestawienie niepokojących zmian w ustawie o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (druk senacki nr 141, druki sejmowe nr 293 i 416).